Fotozapiski

Dopiero teraz znalazłem chwilkę czasu, aby podzielić się zdjęciami z zeszłotygodniowej sesji w parku. Na początek mój zimowy ulubieniec czyli grubodziób. Kilkukrotnie gościł już na moim blogu, ale dopiero teraz udało mi się uchwycić go w trochę jaśniejszej scenerii. Tym razem miałem też trochę więcej szczęścia, bo ptak nie siedział jak zwykle w gęstwinie gałęzi, tylko postanowił wykorzystać słoneczną pogodę i powygrzewać się na słońcu. Tradycyjnie w "klonowym zakątku" spotkałem stadko gili. Ptaki już na tyle przyzwyczaiły się do towarzystwa ludzi, że chętnie pozują do zdjęć. Jeśli więc ktoś chce zobaczyć z bliska lub sfotografować gila, to zapraszam do Parku Szymańskiego. Przy parkowym karminiku roiło się od sikorek. Były zarówno modraszki jak i bogatki. W pobliżu kręciła się także samica dzięcioła dużego. W pewnym momencie podleciała tak blisko, że martwiłem się czy zmieści mi się w kadrze. Po wielu próbach podejścia do dzięcioła dużego, w końcu mam trochę więcej szczęścia. ...

Nie zawsze są idealne warunki do tego, aby wybrać się na sesję fotograficzną. Zwłaszcza zimą jest trudno, gdyż dni są krótsze i słońca często niewiele. Ale nawet w takie dni warto czasem zabrać ze sobą aparat. Tak było i tym razem, gdy odprowadzając syna do przedszkola postanowiłem zabrać ze sobą aparat. Tradycyjnie okolice stawu okupowały mewy licząc, że uda im się podkraść jakieś kawałki chleba rzucane kaczkom. Większość obecnych tam mew, były to śmieszki, ale w znalazły się też pojedyncze mewy siwe. Niektóre śmieszki postanowiły spróbować szczęścia z dala od stawu, ale z marnym efektem. Na jednym z ozdobnych klonów tradycyjnie siedziało stadko gili. Były wśród nich intensywnie ubarwione samce oraz nieco skromniejsze samice. Nie mogło zabraknąć grubodzioba, który jak widać jest stałym mieszkańcem parku i czsto pojawia się w moich fotorelacjach. Zazwyczaj przesiaduje ukryty w gęstwinie gałęzi, ale tym razem miałem trochę więcej szczęścia i udało mi się uchwycić, go w całej okazałości....

Druga część fotorelacji z Konstancina, będzie dotyczyć tego, co udało mi się uchwycić wśród gałęzi. Na pierwszy ogień idą ptaki, które do tej pory nie zagościły w żadnym z moich wpisów, czyli czyże. Tak się złożyło, że całkiem spore stado tych ptaków obsiadło jedną z olch. Zimą to właśnie nasiona olch są ich głównym pokarmem. Czyże to obok czeczotek, sikorek i kowalików jedni z najzręczniejszych ptasich akrobatów. Przyjemnie jest patrzyć jak potrafią zwisać do góry nogami na najcieńszych gałązkach próbując dostać się do swojego ulubioinego pokarmu. Zima to czas kiedy możńa obserwować stada liczące nawet setkę osobników. Nie należą do ptaków zbyt płochliwych i pozwalają się obserwować z niedużej odległości. W przeciwieństwie do czyża, kolejny ptak gościł na tym blogu już kilkukrotnie, jednak jeszcze nigdy do tej pory nie poświęciłe mu zbyt wiele uwagi. Chodzi o dzięcioła dużego. Spowodowane było to tym, że jakoś nie miałem okazji do tego aby zrobić mu dobre zdjęcie. Przykładem była w...

Tym razem wraz z Łukaszem Ch. wybraliśmy się do Konstancina, a dokładniej do Parku Zdrojowego. Podczas wypadu zebrało się całkiem sporo materiału, więc postanowiłem go podzielić na dwa wpisy. Pierwszy będzie o tym, co zastałem na wodzie. Według relacji Łukasza, który zna to miejsce dość dobrze, zimą i wiosną można spotkać tam sporo gatunków ptactwa wodnego, zwłaszcza kaczek. Nie inaczej było tym razem. Szczególnie liczyłem, że uda mi się zobaczyć samca rożeńca, który wraz z samicą od jakiegoś czasu jest tam regularnie widywany. No i się nie zawiodłem. Oprócz rożeńca pojawił się także samiec gągoła Widać, że w parku jest od niedawna, bo w przeciwieństwie do rożeńca nie przywykł do bliskiego sąsiedztwa ludzi i bardzo szybko uciekał gdy tylko próbowaliśmy się do niego zbliżyć. Pośród sporego stada krzyżówek pojawiły się też cztery nurogęsi (dwa samce i dwie samice) Samce były już w pełnej szacie godowej. Kawałek dalej przy maleńkim stawie tuż obok centrum handlowego w stadzie krzyżówek mo...

W pobliżu stawów w Książu Wielkim stoi pałac z XVI wieku, w którym obecnie mieści się szkoła średnia. Pałac otoczony jest mocno zapuszczonym parkiem. Będąc w okolicy postanowiłem sprawdzić co można w tym parku zobaczyć i muszę przyznać, że byłem pozytywnie zaskoczony ilością zwierząt (głównie ptaków), które można tam spotkać. Zacznę od kowalików, których stadka liczące po kilka osobników przemierzały pnie starych drzew i nie tylko. Duża ilość starych drzew, sprzyja obecności dzięciołów. Podczas mojej wizyty udało mi się wypatrzyć aż pięć gatunków (duży, średni, dzięciołek, czarny oraz zielony). Przy parkowym karmniku spotkałem całkiem spore stado sikorek. Wśród nich była jedna, która może sprawić sporo kłopotu z rozpoznaniem. Była sikorka uboga, która jest bardzo podobna do opisywanej już wcześniej czarnogłówki. O tym, że jest to sikora uboga wnioskuję na podstawie małego śliniaka, bardziej brązowej szyi oraz braku jaśniejszych piór na skrzydłach. Oczywiście mogłem to stwierdzić dopier...

Ciężko zdecydować, który z naszych ptaków jest tym najpiękniejszym. Na pewno wąsatka jest jednym z tych, które mają duże szanse zająć jedno z czołowych miejsc w takim konkursie. Tak się złożyło, że właśnie miałem okazję pierwszy raz spotkać tego pięknego ptaka. Było to przy okazji mojej wizyty nad stawami w Książu Wielkim. Po kilku dniach naprawdę kiepskiej pogody, nareszcie błysnęło słońce. Będąc akurat w Miechowie, stwierdziłem, że warto wybrać się do Książa i zobaczyć jak wygląda sytuacja w okresie zimowym. Niestety szału nie było. Z części stawów spuszczono wodę, a pozostałe pokrył lód. Gdzieniegdzie można było spotkać pojedyncze krzyżówki i czpale siwe. Kiedy zrezygnowany miałem wracać już do domu, nagle na jednej z trzcin dostrzegłem, że coś się porusza. Gdy podszełem bliżej wiedziałem już, że będzie ciekawie, To była właśnie wąsatka. Wąsatka to bardzo ciekawy ptak. Jeśli chodzi o systematykę, to naukowcy do końca nie są zgodni gdzie należy umieścić tego ptaka, więc na wszelki wy...